Aşk karaborsada heyhat, bakmayın naralara.
Herkes orijinal sanıyor, aldanmışlar çakmalara.
Ellerinde olsa, bu kadar söylerler mi sanıyorsun.
Oyuncak yapılmış, oynayıp oynayıp kırıyorsun.

Dün bulmuş, bugün aşık olmuş, sonra unutmuşsun.
Bir kadehin ucuna ipi bağlamış, bir kaç yudumda uçmuşsun.
Yüreğin çürümüş ete dönmüş, laçkalaşmış bu durumdan
Zorlasa hatırlayacak aslında, bir kurtulsa sarhoşluktan.

Birde şehir terk etme telaşındalar, kaçış bir erdem.
Karanlık basarken, vazgeçerler, böyledir her dem.
Yaptıklarını yüklerler, ne günahı varsa taşın, toprağın,
Davetkâr kahkahası çağırır hepsini, acılı bir kaltağın.

Kahkahaların tek amacı, korku çığlıklarını bastırmaktır.
Tüm sahtelikler, onları oyalamaya yaratılmaktadır.
Dönme dolaptır, yaşadıkları farkını ayıramazlar.
Gördükleri bir diptir, birde yalancı ters taklalar.

Oktay Ersoy 15/07/2008

diğer şiirler için Antoloji.Com

Kardan Kalanlar

Kardım,
Her tanem birbirinden bağımsız
Döne döne inerdik semadan,
Hepsi aylak, hepsi yalnız.
Sadece bekleyenler için yağdım.

Kardım,
Yağdım, bazen bir delinin düdüğüne
Bazen, de sevgili bekleyenin gülüne,
Bembeyaz bir gerdanda erimeliydim,
Nazlı nazlıydım, beyazdım

Kardım,
Her tanemi meleklere indirttim.
Kimseye dokunsun istemedim zararım.
Kılı kırk yardım bazen. Yinede
Kızdırdılar dolu dolu oldum yağdım.

Kardım,
Kimine umut, aylarca beklediği
Kimine külliyen zarardım,
O kadar bağımsızdım ki,
Suya hasret kaldım,ondan ayrıldım.

Kardım,
Kardan Karım vardı, kimse görmedi
Hep beni yaptılar, yalnız bıraktılar.
Pencereden beni seyrederlerken ağladım
Onlar için Erimesi gereken, Kardan adamdım,.

Kardım,
Kar beyazım vardı. Kirlenmemiş ti,
Yakamadı elindeki kibritleri
Hayal kuramayacak kadar küçük tü gözleri
Korkaktı siyaha döndü, yumdu, dondu KAL dı.

Kardım,
Umuttum, bakmasını bilip görene,
Şapkasında ki teri benim için tuzlamışlardı.
Beni çağırdı kavruk, çatlak elleri çünkü,
Emektim, Tarlasında yetişecek buğdaydım.


Kardım
Elbet kirlenecektim, öyle kalamazdım
Süzüle süzüle, kapkara kömüre yağdım.
Yakamadılar sobalarını, dondu bedenleri
Ben onları sonsuz mutluluğa uğurlamalıydım.

Kardım,
Kârım vardı, kardan kalanlarım,
Kardelenlerim vardı, dünya ya hayattım
Kimilerine zulüm, kimilerine yâr dım.
Yardım ettim yarıldım, yarım kaldım.

Kardım,
Umutlarım vardı üstünü örttüğüm bembeyaz
Geleceğime battaniye yaptım,
Tüm çiçeklerimi, çiğdemlerimi içine bıraktım
Emanetlerim, güvenlerim vardı.

Kardım;
Bembeyazdım, Hepiniz için yağdım,
Düşünmediniz bile,
Niçin giderken
Bu kadar kirlenmiş
Bu kadar kapkaraydım
Ben kardım, beyazdım
Siz kardan kalanlar…
Siyahtınız Kaldınız.
Kalınız...

Diğer şiirler için Antoloji.Com