hayat ne kadar acımasız!
hiç düşünmeden sawuruyor herbirimizi
farklı rüzgarlarla...
o kadar acımasız ki;
içimizi kavursa da hasretler
o yine oyununu oynuyor...
madem her güzel şeyin sonunda
oyununu oynucaksa
hani hiç başlamasa diyorum bu güzellikler...
yoruldugumuzu hiç anlamıyor ki hayat!
kurumadan yanaklarımız
bir yenisi daha ekleniyor
her doğan günle beraber...
gün dogsun dogmasına da
hiç gece olmasa diyorum hani!
insan yalnızlıgıyla başbaşa kalınca
söz geçiremiyor içindeki ç