hayalini bile kuramıyorum.. Her şey o kadar güjeldiki,onu görmek için erkenden uyanır,hızlıca evden çıkar,heyecanlı adımlarla okula gıderdım.okula yaklastıkca kalbım hızla atmaya başlardı ve onu gördüğümde işte o an sanki dünyalar benım olurdu.benden 1 yas buyuk olmasından dolayı cekınırdım konusmaya,uzaktan bakardım sadece,gözleri gözlerime baktıgında utanır farklı yönlere cevırırdım basımı ama anlardı her zman bılıyorum.
Gün geçtikçe ona olan duygularım daha da artıyodu,sadece onun gectıgı yerlerden gecmek,adını duymak bıle, kalp atışlarımı hızlandırıyordu.cesaret edemıyordum konusmaya çekiniyordum hep.günler böylece geçiyor içimi acıtan bu aşk ne zaman dinicek dıe beklıyordum.aklımdan onunla birlikte olmak,hatta yakınında bulunabılmek bıle gecmıyordu.uzaktan uzaktan sevıyordum..canım acıyordu geceleri uyku tumuyordu ama hala cesaret edemiyordum..
aradan 1yıl gecti,artık kendıme soz gecıremıyordum,vakit geldı dıe düşündüm umutsusca..biliyordum bişi olmayacagını ama yinede konuşmaya karar verdim..butun cesaretımı topladım ve onunla konustum.. ınanması bile güç hayalini bile kuramadıgım belkıde gordugum andan beri aşık olduğum canım,yasam pınarım benım yanımda ve onun gözlerının içine doya doya gözümü kırpmadan bakıyorum daha ne isteyebilirimki..
korktuğum başıma geldi,olmadı işte. aslında kendımi hazırlamıstım ama yinede üzüldüm.sevindiğim seylerde oldu tabi belkıde ılk ve son kez konustum onunla..
sonradan sevdiği biri oldugunu öğrendim.içim sızladı canım acıdı ama tek bişi hayal ettim inşallah sevdiği insanla mutlu olur,hiç ayrılmazlar.her gece dua edıyorum onun için mutlu oldugunu hissedeyim yeter bana..ben kalbi başkası için çarpan birisine tutuldum,hala da seviyorum ,mutluluğu için canımı bile veririm..
hayalini bile kuramıyorum ,belki seneler gectı ama ben degişmedım seni hala seviyorum.
MAVİLİME....
__________________ ' Bu gidiş.. Dönüşü olmayan bir yok oluşun simgesidir..! |